Pag malungkot ako naharap ako dito sa laptop ko and my hands will start write na. Malungkot ako kasi i dunno what happen to my life ni minsan hindi ko pinangarap. Ang Priority ko ngayon ay yung path ng mga bata. I have three kids that are depending to me 100%. Di ko kung nanaginip lang ako sa buhay ko ngayon at wari gusto ko na magising. Mula nung bata ako hindi na ako naka lasap ng aruga ng isang ama at ina. Lumaki ako kasama ko ang lola ko. Lumaki ako sa mga kaibigan ko sa kalye naalala ko noon pakalat kalat lang ako sa kalye playing garter games at tumbang preso before. Minsan pa nga iniyakan ko yung tsinelas ko na nasira. My dad and mom are too busy to take care of me. Honestly, nakatutok sila sa business...may isa pa ngang pagkakataon noon na nag birthday ako na pera na lamang ang binigay nila sa akin...at kung hindi pa ako nag sabi na bday ko hindi nila maalala..imagine!. At malimit pa sila nag aaway :( normal na yata talaga yun ganon.Pasalamat na lamang ako at hindi ako natuto mag drugs...noong mga panahon na iyon na halos yaya ko nalang ang nag aasikaso sa akin.
Ngayon naman, sarili ko naman pamilya. Minsan nagdadrive ako di ko namamalayan umiiyak na pala ako...kusang tumutulo ang luha ko. Naranasan ko na din yung sabay sabay na problema na halos sumigaw na ako sa kalye...Alam ko naman na may katapusan ang mga ito. Ngayon may nakilala akong girl she was pretty nice with a strong personality kaso mukhang ayaw naman nya sa akin haaaaayyyy!!! Cguro i will focus things to my work nalang... :) Salamat
No comments:
Post a Comment